close
تبلیغات در اینترنت
سلامبر آخرین منجی

سلام بر آخرین منجی

سلام! 

سلامی که نشانه اشتیاق است و شور، 

سلامی از جنس نیاز و تمنا؛ 

این سلام‌ها می‌ماند، هر چند پاسخ سلامت را نمی‌شنویم ... 

پاسخ ‌ما را می‌دهی، گوش ما شنوا نیست. 

شاید چون چراغ دل‌هایمان روشن نیست. 

این چراغ دل را خودمان خاموش کردیم. 

بی آن که بدانیم کی خاموش شد. 

خودمان بودیم که این بلای سیاه را بر سرمان آوردیم که دیگر سلام‌مان، برای او خریدار ندارد. 

سلام کردیم، راه به راه و سلام گفتم، دم به دم، ولی دریغ از این که سلام‌مان یک رنگ نبود. 

شور در ذات سلام‌مان پنهان بود، 

نیاز در جان سلام‌مان، پیدا بود. 

ولی هیچ کدام از سلام‌های‌مان را آگاهانه نداریم. 

سلام دادیم؛ 

تنها برای این که سلامی داده باشیم. 

غبار عادت نشسته بر روی این سلام‌ها 

و برای غبارزدایی، همتی نیست در وجودمان و تا اندوختن همت باید صبور بود. 

باید بر میزان همت‌مان بیفزاییم و پیش از آن که آستین همت را مردانه بالا بزنیم، 

باید به معرفت دست یابیم. 

معرفتی که همه جا و همه وقت، راه گشاست و ما را از گمراهی دور می‌دارد. 

اگر در پس سلام‌های‌مان، معرفت بود، می‌شنیدیم پاسخ تک‌تک سلام‌های‌مان را . 



برچسب ها : غباعادت , معرفت , صبر , همت , سلام , نیاز , تمنا ,
[ یکشنبه 28 دي 1393 ] [ 22:7 ] [ رضا ]